کلود اکنون می تواند به عنوان یک هم تیمی فعال، به تماس های ویدئویی بپیوندد! - کشتی کروز

هوش مصنوعی کلود تا پیش از این جایگاه خود را میان برنامه نویسان تثبیت نموده بود و ابزاری روزمره برای توسعه نرم افزار به حساب می آمد. اکنون مدیران انتروپیک قصد دارند همین کارایی را به امور اداری، هماهنگی پروژه ها و ارتباطات سازمانی بیاورند تا این ابزار به یک دستیار تمام عیار در محیط های کاری تبدیل گردد.

مختصر و مفید: هوش مصنوعی کلود چگونه در جلسات و کارهای اداری فعالیت می نماید؟

هوش مصنوعی کلود با اضافه شدن مستقیم به بستر تماس تصویری، صحبت های اعضای جلسه را تحلیل می نماید، برنامه ریزی پروژه ها را می چیند و هم زمان اطلاعات لازم را از نرم افزارهای داخلی شرکت استخراج می نماید. این سیستم با هدف اتوماتیکسازی فعالیت های دفتری، اتصال به انبارهای داده و کاهش زمان تلف شده کارمندان میان برنامه های مختلف طراحی شده است تا بهره وری تیم ها را به شکل ملموسی بالا ببرد.

قابلیت جلسات کلود چگونه کارمندان اداری را در جلسات همراهی می نماید؟

ویژگی تازه جلسات کلود (Claude Meetings) به اعضای گروه اجازه می دهد هوش مصنوعی را درست مثل یکی از کارمندان به جلسه آنلاین دعوت نمایند. این دستیار در تمام طول جلسه به صدای افراد گوش می دهد، محورهای گفت وگو را درک می نماید و حین پیشرفت بحث، مراحل پیگیری کارها را مرتب می سازد.

اگر یکی از اعضا در جریان جلسه آمارهای فروش یا گزارش های مالی سال گذشته را بخواهد، هوش مصنوعی بلافاصله به برنامه های متصل شرکت رجوع می نماید، عددها را بیرون می کشد و در بخش گفت وگوی متنی جلسه قرار می دهد. پس از انتها تماس، گزارش منظم این فعالیت ها و صورت جلسه در حساب کاربری ثبت می گردد تا چیزی از قلم نیفتد.

این قابلیت در مرحله آزمایشی برای پلن های تیمی و سازمانی عرضه شده و در شروع روی گوگل میت (Google Meet) در دسترس است، ولی توسعه دهندگان آن اعلام نموده اند به زودی سرویس های تماس ویدیویی دیگر هم به این لیست اضافه خواهند شد.

تخته وایت برد و جدول های محاسباتی کلود چه نقشی در کار تیمی دارند؟

فضای اشتراکی تخته وایت برد (Claude Whiteboards) بستری برای ایده پردازی مشترک است. اعضای تیم می توانند ایده های پراکنده خود را با صدای بلند بگویند و دستیار هوشمند تمام این نظرات نامنظم را روی یک تابلوی گرافیکی دسته بندی کند، مهلت تحویل معین کند و تعیین سازد چه کسی مسئول انجام هر بخش است.

در بخش جدول ها (Claude Sheets)، کاربران می توانند هم زمان با هوش مصنوعی روی ردیف ها و ستون های اطلاعاتی کار نمایند، فرمول های حسابداری را پیش ببرند و در صورت احتیاج از سند نهایی با فرمت اکسل خروجی بگیرند. این ویژگی ها کار با فایل های پیچیده مالی را برای گروه های کاری بسیار راحت تر می نماید.

با وجود این سرعت عمل، بعضی کارشناسان فناوری تذکر می دهند که ساخت اتوماتیک اسناد حجیم و تحلیل های بی انتها ممکن است باعث هدررفت اعتبار پردازشی و مصرف بی رویه توکن ها روی مواردی گردد که شاید هیچ کس در شرکت حتی یک بار هم سراغ آن ها نرود.

اتصال به پایگاه داده ها و برنامه های سازمانی چگونه شکل می گیرد؟

انتروپیک برای اینکه دستیار هوشمند خود را به بخش های حساس و زیربنایی شرکت ها پیوند دهد، ابزار داده های کلود (Claude Data) را فعال نموده است. این قابلیت به سیستم امکان می دهد مستقیماً به منابع مهم شرکت ها مانند انبارهای داده متصل گردد و گزارش های آماری دقیق آماده کند.

این دسترسی گسترده سبب می گردد کارمندان به جای نوشتن درخواست های فنی طولانی برای واحدهای تحلیل داده، سوال خود را به زبان ساده بپرسند و ظرف چند ثانیه نمودار پاسخ را دریافت نمایند.

رابط های اتصالی تازه دسترسی به بیش از 9000 برنامه شناخته شده اداری مثل سیلزفورس (Salesforce) و سامانه مدیریت منابع انسانی و امور اداری (ورک دی) را فراهم نموده اند. کارمندان می توانند این برنامه ها را کنار پنجره چت باز نمایند و بدون اتلاف وقت برای جابه جایی میان زبانه های مرورگر، دستورهای مورد نظرشان را در نرم افزارهای مقصد به اجرا درآورند.

پیامدهای ورود مدل های پیشرفته هوش مصنوعی به بازار بورس چیست؟

معرفی این قابلیت های سازمانی در شرایطی صورت می گیرد که انتروپیک اقدامات لازم را برای عرضه عمومی سهام خود در بورس کلید زده است. کارشناسان مالی ارزش این استارت آپ را نزدیک به 1.4 تریلیون دلار برآورد می نمایند و همین شتاب باعث شد بعد از اعلام این خبرها، ارزش سهام رقبای نام داری مثل مایکروسافت بیش از 2 درصد کاهش پیدا کند.

معین قیمت اولیه هر سهم بین 70 تا 78 دلار سیاستی سنجیده از سوی مدیران مالی شرکت تلقی می گردد. این قیمت گذاری با تخفیف، راه را برای جهش های قیمتی بعدی باز می گذارد و هم زمان سرمایه لازم را برای توسعه تجهیزات پردازشی و تأمین هزینه های سرسام آور سرورها جذب می نماید.

هم زمان با این تحولات در بازارهای مالی، انتروپیک نسل تازه مدل های خود را به نام های فابل 5.2 (Fable 5.2) و میتوس 5.2 (Mythos 5.2) معرفی نموده است که علاوه بر بازدهی پردازشی بالاتر، هزینه های مصرفی کمتری دارند. چنین حرکتی حتی سرمایه گذاران حوزه سخت افزار و رباتیک را نیز به مشارکت های آینده با این شرکت علاقه مند نموده است.

پشت پرده رقابت پنهان سازندگان ابزارهای هوش مصنوعی بر سر زمان کارمندان

در سال های شروعین تب هوش مصنوعی، بیشتر برنامه ها روی افزایش سرعت کارهای فردی متمرکز بودند؛ مثلاً اینکه فردی بتواند ایمیل هایش را سریع تر بازنویسی کند یا ایراد چند خط کد را پیدا کند. اما غول های فناوری اکنون متوجه شده اند بزرگ ترین بخش زمان شرکت ها در جلسات هماهنگی، تقسیم وظایف و تنظیم صورت جلسه ها هدر می رود.

وقتی سامانه ای بتواند مثل یک عضو خستگی ناپذیر در بطن نشست ها حاضر باشد و یادداشت برداری و هماهنگی ها را بر عهده بگیرد، بخش بزرگی از دوباره کاری ها کم می گردد. البته ورود یک ناظر ماشینی به جلسات خصوصی مدیران و دسترسی به اطلاعات مالی، موضوع امنیت داده ها و حریم شخصی شرکت ها را بیش از گذشته زیر ذره بین قرار داده است.

از گذشته ها: رویای کاغذ کاربن دیجیتال و معمای دستیاری که بیش از حد می فهمید

در اواخر دهه 1980 میلادی، پژوهشگران آزمایشگاه پالو آلتو شرکت زیراکس (Xerox PARC) در پروژه ای کمتر دیده شده به نام کالابوراتوریوم (Colab)، ایده عجیبی را آزمایش کردند. آن ها چندین نمایشگر سنگین اشعه کاتدی را به هم پیوند دادند تا کارمندان در یک جلسه بتوانند هم زمان روی تخته سیاهی دیجیتال به نام لایو بورد (Liveboard) بنویسند. فرضیه بنیان گذاران این بود که اگر ابزاری بتواند به محض بیان ایده آن را ثبت و دسته بندی کند، بهره وری اداری ده برابر خواهد شد. نتیجه آزمایش اما فاجعه ای روان شناختی بود: افراد به جای گفت وگو با یکدیگر، مدام به خطاهای ثبت ماشینی نگاه می کردند، سکوت های جلسه طولانی و معذب نماینده شد و شرکت نمایندگان حس کردند حضور یک ماشین ناظر در اتاق، جسارت آزمون وخطا و شوخی های خلاقانه را از جمع می دزدد. پروژه بایگانی شد؛ چون ماشین نمی توانست تفاوت میان یک شوخی زودگذر، یک بداهه پردازی خام و یک تصمیم قطعی اجرایی را بفهمد.

حس غریبی است وقتی می بینیم تاریخ پس از نزدیک به چهار دهه، همان معمای انسانی را با ابزارهایی خیره نماینده تر جلوی رویمان می گذارد. در تجربه شخصی کار با کامپیوترها در دورانی که فلاپی دیسک ها هنوز صدای غژغژ می دادند، همواره مرز باریکی میان ابزارِ کار و شاهدِ کار حس می شد. یک نرم افزار صفحه گسترده مثل لوتوس 1-2-3 مطیع بود؛ هرچه می نوشتی ضرب و تقسیم می کرد و خطایش بازتاب بی کم وکاست خطای انگشتان کاربر بود.

اما دستیاری که قرار است به جریان سیال کلمات یک تیم گوش کند و از دل آن برنامه وظایف استخراج کند، با چالشی روبرو است که نه در ظرفیت پردازشی، بلکه در ذات زبان انسانی ریشه دارد. انسان ها هنگام مکالمه، در نیمی از زمان در حال لاپوشانی ابهام، شوخی، سنجش لحن طرف مقابل و فرار از بار مسئولیت اند؛ مفاهیمی که در کدهای ریاضی هیچ معادلی ندارند. تبدیل کلام زنده و پرنقص یک جلسه کاری به فرمول های منظم یک پایگاه داده، مرز ظریفی میان آرامش بهره وری و یک کابوس انضباطی تمام عیار است؛ جایی که ماشین شاید همه داده ها را به درستی ضبط کند، اما روح ناگفته توافق ها را برای همواره از دست بدهد.